“ÇOCUĞUM OKULA BAŞLIYOR”

Hayatın ilk yılları insanın gelecekteki davranışlarını yönlendiren, biçimlendiren temellerin atıldığı bir dönemdir. Çocuklar bildikleri, yaptıkları pek çok şeyi anne-babalarını gözleyip izleyerek, onlarla oynayarak, onları taklit ederek öğrenmektedirler.

Çocuğun öğrenmesindeki ilk rehberler yakın aile çevresindeki kişiler, ilk kaynaklar ise bu çevrede gelişen olaylardır. Tüm çocuklarımızın ilkokula hazırlanması daha geniş ifadeyle hayata hazırlanması için, ilk öğretmenleri olan anne-babalarıyla kaliteli zaman geçirmeye, oynamaya ihtiyaçları vardır. Çocukların bilgiyi, en karmaşık kavramları ve becerileri oyun yoluyla daha kolay öğrendiği bilimsel bir olgudur. Çocukla geçirilen kaliteli zamanlar ona sizin tahmininizden çok daha fazla şey kazandıracaktır. Çocuğunuzla geçireceğiniz keyifli saatler, aynı zamanda öğrenme ortamı olabilir. Ona gösterdiğiniz ilgi, onu onayladığınızı duyması, bildiklerini sizinle paylaşması, sizinle birlikte yeni şeyler öğrenmesi onu her şeyden daha fazla mutlu edecektir.

Ev ortamında günlük olayları fırsat ve kaynak olarak kullandığınızda, çocuğun tüm gelişim alanlarında ( Bilişsel, Dil, Sosyal, Duygusal, Fiziksel) mutlaka olumlu ilerlemeler kaydettiğini göreceksiniz.

İlkokula hazır olmak demek sadece okuma yazmayı öğrenmek değildir. Asıl önemli olan gerekli tüm alt yapının oluşması ve çocuğun okul olgunluğuna erişmesidir. Okul olgunluğuna erişen çocuk zaten okullu olmanın gereklerini başarıyla gerçekleştirecektir.

Asıl Hazırlık:

      Çocuğun dikkatinin gelişmiş olmasıdır

      Konsantrasyon süresinin yeterince uzamasıdır.

     Dinleme alışkanlığını kazanmasıdır. Dinlediğini aktarabilecek düzeyde Türkçeyi doğru ve güzel konuşmasıdır.

      Kendisini ifade edebilecek düzeyde sözcük dağarcığına sahip olmasıdır.

      Kavramları anlayabilmesi, oluşturabilmesi ve bu kavramlarla genellemeler yapabilmesidir.

       Nasıl öğrenileceğini öğrenmesidir.

      Öğrenmeye açık ve istekli olmasıdır.

      El göz koordinasyonunun gelişmiş olmasıdır.

      Aldığı sorumlulukları yerine getirmesidir.

      Not ve değerlendirme kavramlarına sahip olmasıdır.

      Eleştiriyi kabul etmeyi ve eleştiriye olumlu tepki vermeyi öğrenmesidir.

       Zamanını iyi kullanabilmesidir.

       Başladığı işi bitirebilme sabrını gösterebilmesidir.

      Kendine saygı ve güven duyması, özdenetim kazanmış olmasıdır.

                     Öz bakım becerilerine sahip olması gibi özellikler çocukların ilkokula hazır olup olmadığının göstergeleridir.